Bang voor een conflict? Gebruik de kracht van verbindende communicatie

Als een relatie veel voor je betekent (zoals je partner, familie, je werkgever, … ), dan is het net heel erg belangrijk dat je in die relatie terecht kunt met alles wat er binnenin jou leeft. Maar vaak is het net omgekeerd. We durven niet te zeggen wat er op onze lever ligt. Angst is vaak de oorzaak: schrik om iemand te kwetsen, angst voor ruzie of conflict, angst om afgewezen te worden.

Het probleem is dat het vermijden van conflicten en vaak JA zeggen tegen anderen om aan hun verwachtingen te voldoen, hetzelfde is als NEE zeggen tegen jezelf en jouw eigen wensen en behoeften. In dit artikel leer ik je hoe je op een verbindende manier kunt communiceren, waardoor je kunt zeggen wat er op je lever ligt zonder dat je tegen de schenen trapt.

als luisteren om te reageren overgaat in luisteren om te begrijpen

 

Hoe je het best niet doet ...

Mijn allereerste werkervaring was als begeleider bij jongeren in de bijzondere jeugdzorg. Het was een kleinschalige voorziening aan de zee en er woonden zo’n 10 kinderen en jongeren tot 18 jaar. Buiten wat schoolse kennis, wist ik eigenlijk nog niet zoveel. De directrice gaf mij een dagelijks klusje in en rond het huis. Dit paste niet echt in mijn functieprofiel, maar ik deed het omdat ik niet nee durfde zeggen. Ze was heel erg tevreden over mijn functioneren, alleen bouwde ik een zekere spanning op. Hoe vaker ik een klusje kreeg, des te meer ik in mijn gedachten begon te protesteren. Op den duur zag ik mijn directie niet meer als een mens, maar eerder als een bazige en duivelse trien. Ik kon van haar niets meer verdragen maar durfde het niet zeggen.

Op een dag “moest” ik het tuinafval wegbrengen naar het containerpark. Een van de cliënten had extra nood aan een babbel, dus besloot ik hem mee te nemen naar het containerpark. Toen ik terugkwam, kreeg ik een uitbrander van de directrice omdat ik een zak gras had laten staan (om die jongen een zitplaats te kunnen geven). Mijn wereld stortte in, ik nam mijn jas en ging zonder iets te zeggen naar huis. Ik ben nooit nog teruggekeerd naar die werkplaats.

Op dat moment had ik nog niet van verbindende communicatie gehoord. Maar het had me in elk geval wel kunnen helpen om op een respectvolle manier te zeggen wat er op mijn lever lag. En alvast niet te lang daarmee te wachten, want eenmaal je emmer vol is dan … tja, dan loopt hij over. Het zou me geholpen hebben om kort op de bal te spelen en telkens dicht bij mezelf te blijven.

Verbindende versus aanvallende communicatie

We zijn er ons vaak niet bewust van hoe snel we aanvallende communicatie gebruiken. En het zit subtiel in kleine woorden. Let maar eens op als je zegt: “je bent weeral te laat” of “heb je de afwas niet gedaan”.

Subjectieve taal roept weerstand op zoals “terug, opnieuw, teveel, te weinig, altijd, vaak, … “. Het zorgt ervoor dat je in een discussie terecht komt en eigenlijk niet tot de essentie geraakt waarover het gesprek zou moeten gaan. De persoon in kwestie voelt zich aangevallen. En jij voelt je wellicht niet begrepen.

Daarnaast is jij-taal en oordelende taal voer voor conflicten. Als iemand jou zegt wat je moet doen of wat je niet hebt gedaan, tja … dan vind je dat wellicht niet zo leuk. Wel, andere mensen vinden dat ook niet fijn.

Een gouden raad in communicatie is: minder praten, meer luisteren. Als luisteren om te reageren overgaat in luisteren om te begrijpen, dan ontstaat er echt contact. En verbinding is wat we nodig hebben als we een moeilijk gesprek willen voeren. Actief luisteren is dus de boodschap.

Kunstmatige harmonie versus open communicatie

In heel wat werksituaties is er sprake van “kunstmatige harmonie”. Iedereen doet alsof alles ok is, maar iedereen weet dat het niet ok is. Je bent helemaal niet open over hoe het met je is. En je voelt dat ook anderen niet het achterste van hun tong laten zien.

De knoop die te ontwarren is heet “vertrouwen”. Als er geen vertrouwen is tussen mensen, dan is er geen openheid maar kunstmatige harmonie. Dit resulteert in weinig betrokkenheid, mensen die geen verantwoordelijkheid opnemen en dus blijven de resultaten uit.

Over hoe je vertrouwen kunt opbouwen heb ik eerder een artikel geschreven. In communicatie ben je met verschillende mensen. Het enige wat je kunt doen om de communicatie open en transparant te maken, is communiceren hoe de communicatie volgens jou verloopt. En dat kan dus op een verbindende manier.

Een voorbeeld van verbindende communicatie over kunstmatige harmonie zou kunnen zijn: "Ik ervaar dat ik het moeilijk vind om wat ik echt denk te vertellen. Dat vind ik niet zo fijn, want ik vind open communicatie belangrijk."

Waarom we conflicten uit de weg gaan

De meest voorkomende reden waarom we conflicten uit de weg gaan, is de angst om afgewezen te worden. De oorsprong van deze angst ligt in de oertijd. Toen we nomaden waren en de wilde beesten nog op straat rondliepen. We waren lid van een commune, van een stam. De enige manier om in die tijd te overleven was door deel uit te maken van een stam. Afgewezen worden betekende toen letterlijk je dood, want alleen was je erg kwetsbaar voor vreemde stammen of wilde beesten.

Anderzijds kun je ook schrik gekregen hebben van afwijzing door je eigen geschiedenis. Stel je voor dat je lang gepest werd, dan doe je wellicht erg je best om dat niet meer te moeten ervaren. Conflicten ga je dan ook maar al te graag uit de weg.

De 5 stappen van verbindende communicatie:

Wat klinkt volgens jou beter:

Je collega zegt: “ik zie de afwas staan en vind dat niet fijn, omdat ik netheid belangrijk vind en we hierover afspraken dat jij dit vandaag zou doen. Wil jij de afwas doen?”

Of

"Je hebt de afwas alweer niet gedaan. Ik ben het grondig beu. Begin er maar aan!"

Inderdaad, de eerste versie klinkt minder veroordelend en minder aanvallend dan de tweede versie.

Verbindende communicatie, stap voor stap:

1. Waarnemen We vertellen wat we zien, letterlijk en objectief, zonder te oordelen of te veroordelen. We verwoorden wat mensen doen, los van het feit of we dat als positief of negatief ervaren.

2. Gevoel We verwoorden hoe we ons hierbij voelen: blij, geïrriteerd, verward, ontstemd, hulpeloos, gelaten, boos, energiek, gefascineerd, warm, …

3. Behoefte Daarna verwoorden we wat we nodig hebben, welke onze behoeften zijn die verband houden met deze gevoelens. Onze behoeften zijn ofwel vervuld, ofwel onvervuld.

4. Stilte Dit is wellicht de moeilijkste stap. Geef de ander ruimte om te denken en te reageren.

5 Verzoek Komt de ander niet met een gepaste reactie, dan volgt een concreet verzoek van jou. Hiermee verwoorden we wat we van de ander nodig hebben om onze behoefte te vervullen.

Nog enkele losse tips:

Probeer in je communicatie vooral positieve woorden te gebruiken. Zeg dus wat je wil en niet wat je niet wil. Wees je bewust van je eigen gevoelens en vertel die ook. Je zal merken dat er een veel intensere verbinding is wanneer je dit wel doet. Om zeker te zijn dat je boodschap goed is overgekomen, kun je altijd vragen aan de ander om in eigen woorden weer te geven wat hij / zij heeft begrepen.

Vraag: Welke soort conflicten ga jij uit de weg?

Geef jouw reactie:

17 berichten

Als er achter je rug lelijk over je gepraat wordt. Of als je via mail rechtstreeks word aangevallen
Lees verder
Lees minder
christiana raeymaekers

rechtstreeks wordt ik soms aangevallen door mijn schoondochter en omdat ik geen ruzie wil in de familie , laat ik haar begaan,en huil achteraf ....
Lees verder
Lees minder
Hallo jan, Zit met serieus confict probleem, Wij zijn 12 september getrouwd, dit is helemaal niet het probleem, ;-). Maar heb v 2 gasten ( koppel) geen enveloppe gekregen, we zijn ondertussen weekje op reis geweest, geen kaartje in de bus of sms met excuses, Heb een vriendelijke vraag gesteld dat we geen enveloppe gekregen hebben, Haar reactie met smiley: oh ja da ben ik vergeten, ja kan gebeuren, nu veel te druk, ga mss opsturen, Week later nog niks gehoord, Hoe verder aanpakken, Grtjs Soshi
Lees verder
Lees minder
Al moet ik er kenen dat ik het hele stuk heeft niet helemaal gelezen toch herken in de precies die u over schrijf. Kort gezegd “Je vangt meer vliegen met honing dan me azijn” Toch begrijp ik het, toch dus niet… In mijn geval, althans in onze geval is er spraken van autisme met andere worden het andere aanpakken dan anders.. want het gaat om een ‘anderstalige of te wel …een andere communicatie-tagile’. Hier heb ik te maken met ‘achterdochtigheid, onzekerheid en frustraties’…. Ik zal je wel zeggen op de positieve toer geeft vordering toch kweekt dit bij mijn man/autist een achterdochtigheid c.q. onzekerheid. Kort gezegd, zo draai hij het gevoel dat het gaat over hem/persoonlijk dan is het gelijk offensief en dan is het sterk ‘de schuil van de andere’ en dan ?
Lees verder
Lees minder
Dag Soshi, dank voor je reactie. Het is inderdaad niet leuk dat je niet krijgt wat je verwacht. En het is zeker goed om in dialoog te treden. Anderzijds is het ook goed om naar je verwachtingen te kijken en ze misschien los te laten. Verwachtingen zijn vaak een bron van onnodig lijden. Veel moed!
Lees verder
Lees minder
Dag Soshi, dank voor je reactie. Het is inderdaad niet leuk dat je niet krijgt wat je verwacht. En het is zeker goed om in dialoog te treden. Anderzijds is het ook goed om naar je verwachtingen te kijken en ze misschien los te laten. Verwachtingen zijn vaak een bron van onnodig lijden. Veel moed!
Lees verder
Lees minder
christiana raeymaekers

Ik probeer steeds lief te zijn voor mijn schoondochter ,we komen weekelijke 2x een uurke samen , omdat mijn zoon dat zo wil ,en omdat we het recht hebben ons kleinkind te zien volgens mijn zoon , en dat vinden we fijn.Maar telkens maakt ze opmerkingen die me pijn doen , b.v ik hoop dat wij een ander leven zullen hebben dan jullie ,,dan denk ,wat is er mis met ons leven , goed gewerkt in ons leven en nu veel vrije tijd en niks te kort.deze week waren we een uurke daar (langer durven we niet blijven)ze heeft ons buiten in de koude laten zitten.Ik zeg niks daarvan tegen haar terwijl ze goed ziet dat ik kou heb .Het zijn allerlei kleine steken die ik krijg ,soms ben ik nerveus omdat ze komen of dat we naar hun gaan.terwijl ik dat typ neemt zelf de zenuwachtigheid al toe en wil ik huilen , ik had het graag zo anders gehad......
Lees verder
Lees minder
Dag Christiana, jammer dat het niet goed loopt. Ik wens je alvast veel moed toe om te blijven geloven dat het goed komt. Soms is tijd echt noodzakelijk om iets te verzachten of om iets in beweging te zetten. Of kan verbindende communicatie, je gevoel en je behoefte vertellen, helpen. Maar dan op zo'n manier dat het niet oordelend is, en vooral iets zegt over hoe het voor jou is (zonder in te vullen voor de ander). Dit zijn uiteraard slechts woorden ... en ik kan me heel goed voorstellen dat het voor jou veel meer is dan alleen maar woorden. Sterkte, Jan
Lees verder
Lees minder
Hoe reageer je op iemand die niet ingaat op 'verbindende communicatie' en zegt dat je 'te gevoelig' bent, of niks meer wil zeggen(dichtklapt met een zucht), of vindt dat je 'te kritisch en veeleisend bent'? Ik maak dit al jaren mee en nu durf ik niets meer zeggen uit angst dat de reactie weeral komt. Vermits het over een familielid gaat, zal ik haar toch nog altijd moeten tegenkomen en ik zie haar graag.
Lees verder
Lees minder
Hoi, dank voor je reactie. Wel, je bent eigenlijk enkel verantwoordelijk voor jouw eigen manier van communiceren. Als de ander er niet op in gaat of SOS-taal gebruikt (bv door het bij jou te leggen), dan kun je daar eigenlijk niets mee doen. Je kunt allemaal maar spreken vanuit je zelf en vanuit jouw eigen gevoelens en behoeftes. Het is ook ok om zelfs bij familie de nodige afstand te in te bouwen als het gaat over een niet "deugddoende" relatie. Hopelijk heb je er iets aan. Groetjes Jan
Lees verder
Lees minder
Hoi, dank voor je reactie. Wel, je bent eigenlijk enkel verantwoordelijk voor jouw eigen manier van communiceren. Als de ander er niet op in gaat of SOS-taal gebruikt (bv door het bij jou te leggen), dan kun je daar eigenlijk niets mee doen. Je kunt allemaal maar spreken vanuit je zelf en vanuit jouw eigen gevoelens en behoeftes. Het is ook ok om zelfs bij familie de nodige afstand te in te bouwen als het gaat over een niet "deugddoende" relatie. Hopelijk heb je er iets aan. Groetjes Jan
Lees verder
Lees minder
Dankjewel Jan ! Duidelijk voor mij.
Lees verder
Lees minder
Ik zou hier toch wel reageren vanuit 'ik', vanuit de waarneming, je voel hierover kenbaar maken, en zo het hele rijtje weer aflopen. Feit dat de ander steeds het punt bij jou legt heeft volgens lij te maken met zijn eigen onzekerheid, of te kort aan inzicht.... Veel moed.... P.S. : ik vind dat ook een hele moeilijke maar ik heb wel bijna wekelijks oefening :-P
Lees verder
Lees minder
Ik ben b ang voor conflicten. Daardoor laat ik me minder zien. Vooral als mensen heel dominant zijn kruip ik weg en doe ook nog wat ze me opdragen. Omdat, juist, ik bang ben voor conflicten. Maar ik durf er niet tegen in te gaan. En v binnen voel ik woede. Uit boosheid hou ik voorlopig afstand v die persoon wat dan voor haar volkomen onduidelijk is. Ik vind he t ook vreselijk om dingen uit te moeten praten. Ik kom dan niet uit mijn woorden en ben eveneens bangvoor conflict. Het lijkt me heerlijk om alles er gewoon uit te kunnen gooien en het dan kwijt te zijn. Maar ja, ik hou me in en ben er vervolgens in me zelf over aan het malen en dat kost dan erg veel energie.
Lees verder
Lees minder
Inderdaad, het gaat over evenwicht vinden tussen het laten zakken van de emotie en toch de moed vinden om te zeggen wat moet gezegd worden (respectvol)
Lees verder
Lees minder
Inderdaad bij kan het er ook heel woedend uit komen, omdat ik dan te lang gewacht heb met me uitspreken en het dan op stapelt. Moed vinden om het met respect te zeggen. Ik vind tegenwoordig wel wat sneller de moed om het te uiten. Maar doe dat nog steeds liever in geschreven dan in gesproken tekst. Dan kan ik beter nadenken over wat ik zeg en omdat ik meestal pas in 2e instantie zie wat ik had moeten zeggen in een gesprek, houdt een gesprek me ook tegen.
Lees verder
Lees minder
Ja, ik snap wat je zegt. Geschreven is makkelijker soms dan gesproken. Zeker als je het "goed" wil doen en niemand wil kwetsen.
Lees verder
Lees minder

Laat een reactie achter

Welk type ben jij?
Krijg meteen antwoord.

Beantwoord 18 vragen in slechts 2 minuten.
Krijg direct je resultaat en GRATIS waardevolle tips. 

Doe de test

Spreekt dit jou aan?


Of je nu je bestemming zoekt, obstakels wil overwinnen of jezelf wil overtreffen, ik sta voor jou klaar.
Bel +32 477 98 37 37 of contacteer mij.